Je hebt gehoord van Bitcoin. Je hebt gehoord van Ethereum. Je hebt gehoord van ICO´s.  Je kent hun doel en hun functie en misschien heb je ze wel eens gebruikt. Wij willen van dichtbij bekijken wat er gebeurt op het meest fundamentale niveau waardoor deze technologieën kunnen bestaan en toepasbaar kunnen zijn in alle soorten industrieën, van gezondheidszorg, tot de financiële sector, tot de supply chain.

Nauwkeurige administratie is cruciaal voor gereguleerde industrieën

Ondernemingen in zeer gereguleerde industrieën moeten gedetailleerde, nauwkeurige administraties hebben van hun transacties om goede zakenrelaties te onderhouden en te voldoen aan wet- en regelgeving. Waneer er een fout is, kunnen de consequenties ernstig zijn, zoals een audit, fikse boetes of rechtzaken.

Dit wordt nog gecompliceerder wanneer er verschillende bedrijven zaken met elkaar doen. Elke betrokken partij heeft zijn eigen systeem om transacties te registreren.
Tegenwoordig zijn er geen systemen of zakenprocedures om al deze heterogene gegevensbronnen te synchroniseren. Het is een zeer grote opgave vanuit een computerwetenschappelijk perspectief.

Één van de eenvoudigste dingen die we kunnen doen is een gemeenschappelijk systeem bijhouden, waarin we onze transacties met verschillende mate van vertrouwelijkheid in kunnen opnemen.
In essentie zou het een gedeelde database zijn die enkele overeenkomsten zou hebben met de crypto-valuta gemeenschap, waarvan is aangetoond dat ze werken- zoals onveranderlijkheid (immutable). Je schrijft iets en zendt het uit naar het netwerk; als het eenmaal daar is, kan niemand ontkennen dat het is geschreven omdat iedereen dezelfde kopie van die database heeft.

Ter illustratie: Dit concept kan gebruikt worden om te voorkomen dat ik iemand hetzelfde huis twee keer verkoopt.  Als we zien dat iemand het huis al heeft verkocht en ze proberen het nog een keer te verkopen, kunnen we de transactie weigeren.

Distributed Ledger, ELI5

In zijn essentie is een distributed ledger een type database dat verdeeld is over verschillende plaatsen, regio´s of deelnemers. De database wordt onafhankelijk bijgehouden  en onderhouden door elke deelnemer (of knooppunt) in het netwerk. Elk knooppunt verwerkt elke transactie en vergelijkt zijn resultaten met de resultaten van de andere knooppunten. Archieven worden alleen opgeslagen als de meerderheid van de knooppunten een consensus bereikt. De blockchain is slechts één soort type distributed ledger en het is het meest bekend als de technologie dat Bitcoin, Ethereum en andere crypto-valuta aandrijft.

Zoals je misschien zult verwachten, moet een distributed ledger gedecentraliseerd zijn, anders zou het niet anders zijn dan de gecentraliseerde databases die de meeste ondernemers tegenwoordig gebruiken. Door tussenpersonen uit transacties te verwijderen, kunnen bedrijven fouten, fraude en transactiekosten elimineren en verminderen, en tegelijkertijd efficiëntie verhogen.

Om te kunnen begrijpen hoe knooppunten tot een overeenkomst komen , kan het handig zijn om na te denken over hoe we tot een overeenkomst zouden zijn gekomen als we allemaal samen in één kamer zouden zitten met pen en papier. Één van ons zou roepen: “Invoer #1 is dit.” Iemand anders zou zeggen: “Invoer #2 is dit.” We zouden allemaal rondkijken en instemmen. Als twee mensen tegelijkertijd transactie nummer drie zouden roepen, hebben we een consensusmechanisme nodig om te bepalen welke van deze mensen ´wint´ en welke transactie nummer vier wordt. Consensusmechanismen vormen de kern van blockchain distributed ledgers.

Je hebt misschien wel gehoord van ´proof of work´ dat wordt gebruikt door crypto-valuta gemeenschappen. In principe maakt dit mogelijk dat een groter publiek een loterij uitvoerd om te beslissen wie het volgende blok in de keten mag zetten, of de volgende invoer in de ledger. Het is een zeer dure aanpak (rekenkracht), maar het werkt als je het hebt over anonieme archieven en duizenden,  of misschien wel miljoenen deelnemers.

Waarom private netwerken essentieel zijn voor zakelijke toepassingen

Echter, in de meeste zakennetwerken zijn we niet echt anoniem voor elkaar. We gaan een privé netwerk in via een overeenkomst met een aantal regels en sommige van die regels kunnen we coderen in de vorm van slimme contracten. We kunnen een proces automatiseren dat zegt: Als je vertrouwelijke informatie over iemand wil opzoeken, heb je dan het recht om dat te doen? Waar zit die data?

Neem gezondheidszorg bijvoorbeeld. Door deze private netwerken te gebruiken, kunnen we allerlei soorten interessante dingen bouwen, van leverancier-databases tot zorgplatformen. We zouden vertrouwelijke patiënteninformatie privé kunnen houden en tegelijkertijd paden naar die gegevens kunnen laten leiden en informatie opslaan zoals medicijn recepten.
Andere infrastructuur kan mogelijk zijn, zoals een “wallet” voor patiënten welke zorgdata bevat dat hen in staat stelt om deze gegevens te delen en ook de geschiedenis bijhoudt zodat zij precies weten wie er toegang heeft tot die gegevens.

De beperkingen van distributed ledgers

Er zijn bepaalde dingen die distributed ledgers niet kunnen doen. We kunnen allerlei soorten cryptografie gebruiken om vertrouwelijke gegevens privé te houden, maar zo nu en dan maken we fouten, en we kunnen een fout maken die in dit geval zeer persoonlijke informatie blootlegt. Zoals bijvoorbeed de HIV-test resultaten van een patiënt, of zelfs alleen al het feit dat ze een HIV-test hebben gehad.

Daarom hebben dit soort netwerken wettelijke grenzen nodig dat als aanvulling dient voor de technologische grenzen. In principe iets dat zegt: “Als je bij toeval toegang krijgt tot informatie waar je geen toegang tot zou moeten hebben, heb je niet het recht om die gegevens te delen.” Er moet een bestuursmechanisme zijn waarmee we onvermijdelijke fouten kunnen corrigeren.

Terwijl er technische lui werken aan het logistieke deel, zullen we zien dat er een groeiende behoefte aan toestemmingssystemen zal zijn. Zullen er organisaties bestaan die deelname aan dit soort netwerken evalueren? Zullen er organisaties zijn die de wettelijke grenzen zullen evalueren waar de deelnemers mee instemmen? Als we die overeenkomsten juist krijgen, zouden ze het equivalent moeten zijn van een click-through overeenkomst op een website. Anders gezegd, ze vormen geen barrière voor het groeien van deze netwerken tot één dat doet waar het is voor bedoeld: een compleet publiek dienen.